Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Na jednym oddechu aż za fale,
za granice nieba, aż dotrę do brzegu.
Wdech.
Wydech.
Wdech.
To moja ziemia.
Nasz raj.
Ukryty przed wszystkimi.
Nie wie, że tu jesteśmy.
Dalej!
Buja się jak fale, chce zostać dostrzeżony.
Dalej! No chodź!
No dalej!
Tu wszystko jest na miejscu.
Tak jak lubię.
Ty, na moim statku?
Skąd się wzięłaś?
No skąd?
Mój zamek był oblegany.
Poruszał się na falach.
Walczył z nimi.
Gdzie on jest?
Pokonywał je.
No gdzie?
Hipnotyzował.
Duży niebieski potwór jest zły.
Czeka.
Tam jest.
W nocy robi się czarny…
i sprawia, że zasypiasz,
by pokazać ci to, co chce, byś zobaczył…
Zwodzi cię, byś podszedł bliżej.
Coraz bliżej.
Straż pożarna
szykuje się na przewidywaną w środku tygodnia
falę upałów.
Dojdzie do spotkania premiera Grecji z prezydentem Turcji.
Premier potwierdził, że kilkudziesięciu migrantów
utopiło się, kiedy wywróciła się ich łódź. Setki wciąż uznaje się za zaginione…
Szlag by to.
Jana!
Chwila.
Gdzie masz brata?
Zawołaj go na kolację, szybko.
ZAMEK Z PIASKU
Rety!
Mam nawet kość!
Co to za kość?
Nie wiem.
Na sprzedaż?
Jak dla ciebie,
kup jedną, a drugą dostaniesz gratis.
A dla mnie?
Dla ciebie za darmo.
Świetnie.
Podzielimy się. Muszę je policzyć.
Nabil, pomożesz mi?
Nie odebrali…
Uwierzyliśmy im.
Może jutro.
Jeśli się nie spóźnią.
Jak to?
Powtarzają, że będą.
- Nie odpowiadają. - Musisz próbować.
Ona nie powinna tego słuchać.
To zabierz nas tam, do cholery.
Kolacja gotowa. Zawołaj Adama.
Adam nie chce przyjść.
Masz go zawołać. Dość tych kłótni.
Ale on nie słucha.
Ojciec cię zabije, jak cię zobaczy z papierosem.
Chodź z nami usiąść.
Stęskniliście się za mną?
Nie bądź przemądrzały.
Proszę.
Yasmine.
Coś nie tak, Adam? Nie smakuje ci?
Skąd, same pyszności.
To prawie tak pyszne, jak nadziewana jagnięcina albo…
Przestań.
Lepsze to niż nic.
Co rysujesz?
Spójrz.
To my, a to nasza latarnia.
Latarnia?
A to co?
Widziałam to w morzu.
Przestań zmyślać.
Nie zmyślam. To prawda.
Wariatka.
Wiesz co, tato?
Wczoraj zakopałam Adama w piasku i się posikał.
Pamiętasz?
Kłamie. Wcale tak nie było.
- Było. - Nie, przysięgam.
Wczoraj.
Niby kiedy?
Przyniosłam mu kraba i zesikał się ze strachu.
Ona kłamie.
Piasek zrobił się mokry.
Zamknij się.
Powiedz Adamowi, żeby mi nie przerywał.
Nie mówię do ciebie, tylko do mamy.
Skończ jeść, Adam.
Czemu udajemy, że jest normalnie?
Utknęliśmy na odludziu.
Na odludziu.
My też umrzemy?
Mamo, o czym mówicie?
Sprawdzę generator.
Jedz.
Czemu tak traktujesz siostrę?
Ona ma tylko ciebie.
Jeszcze tylko jedna noc.
Naprawdę.
To nasza ostatnia noc.
Jeśli generator działa, włącz światło, żeby nas widzieli.
Nie, daj mi to.
Daj.
- Chcesz? - Nie.
- No dalej. - Nie.
- Gdzie to masz? - Tam.
Jana!
Pomożesz mi ją zapalić?
Pokaż, czy twoja dłoń jest większa od mojej.
O tak.
Daj tak dłoń.
Spróbuj.
Szybciej.
Szybciej!
Dobra robota!
Dlaczego co noc zapalamy światło?
By zagubieni mogli odnaleźć drogę w ciemności.
Nasza gwiazda jest piękna, co?
I zawsze nas ochroni?
No dalej.
Idź spać.
Idź spać, czas do łóżka!
Tak? Więc zamknij oczy.
Nie.
Dość zabawy, czas spać.
Nie.
Posłuchaj.
Im szybciej zaśniesz, tym szybciej nadejdzie jutro.
Nie.
- Chcę jeszcze… - Co będziesz robić?
Chcę się pobawić.
Dość zabawy. Wystarczy na dziś.
Mamo!
Dalej, zamknij oczy.
Jana.
Dobranoc.
Raz, dwa, trzy.
Zamknij się.
Dziadek kazał mi liczyć do stu sto razy,
szybciej się zasypia.
To licz w myślach.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć…
Mówię ci, jak nie przestaniesz, to…
Mogę spać obok ciebie?
Nie.
Myślisz o niej przed zaśnięciem?
Działa!
Teraz? Cały ranek próbowałam je naprawić.
Działa!
Wszystkie drzwi stoją przed nami otworem.
Tęsknię za tobą.
Tęsknię.
Ty za mną nie?
Dzieci się obudzą, odejdź.
Pomóż mi sprzątać. Musimy jutro wcześnie wstać.
No chodź, kochanie.
- Co chcesz? - Dzieci się nie obudzą.
Co to jest?
Nie podchodź do wody, bo cię wciągnie.
- Słuchaj matki. - Bzdura. Oby mnie wciągnęła.
Umiesz puszczać kaczki?
- Proszę cię. - Dobrze, kochanie.
I gdzie twoi przyjaciele?
Zaraz powinni tu być.
Moi przyjaciele są tam.
Bawią się i pływają.
Zaraz?
Już powinni tu być.
Oszukali nas.
Mogliśmy nie płacić całości.
Czemu fale są takie wysokie?
Jana!
- Weź ten, przyciśnij. - Tak?
- Nie, tak. - Ale ja chcę zrobić tak.
- Teraz jest dobrze. - Ale te są ładniejsze.
Te kamienie, które nie są płaskie.
Ja jestem w tym lepszy.
No to pokaż.
- Rety. - Kto rzuci wyżej?
Na pewno wiedzą, gdzie jesteśmy?
Pójdę spróbować.
Idę na plażę.
Halo?
Czy ktoś mnie słyszy?
Halo?
Czy ktoś mnie słyszy?
Halo?
Czy ktoś mnie słyszy?
Jana!
Co robisz?
Jana!
Nabil!
Naprawię to.
- Boże, Nabil. - Powiedziałem, naprawię to.
Cicho sza.
Nie chlap.
Szuka nas.
Wie, że tu jesteśmy.
Wciąga cię dzięki magii.
Mała fala zniknęła.
Halo?
Halo? Czy ktoś mnie słyszy?
Halo?
Czy ktoś mnie słyszy?
Proszę, są z nami dzieci.
Czy ktoś mnie słyszy?
Halo? Są z nami dzieci.
Czy ktoś mnie słyszy?
Później znów spróbuję.
Spróbujesz?
A jeśli nie zdołasz?
A mamy inny wybór?
Czy kiedyś złamałem jakąś obietnicę?
Poszukam Jany.
„Bóg nie obciąża nikogo ponad jego możliwości.
Każde dobro będzie na jego korzyść.
O Panie, nie potępiaj nas, jeśli się pomyliliśmy.
Nie nakładaj na nas ciężaru, jaki nałożyłeś na tych przed nami.
Zmaż nasze grzechy, przebacz nam i zmiłuj się nad nami.
Tyś jest naszym opiekunem, przebacz nam i zmiłuj się nad nami”.
Mamo!
Możemy go zatrzymać?
Pytasz poważnie?
Ile razy ci mówiłam, by nie wchodzić do wody?
Morze jest wzburzone. Jana nie umie pływać.
Wszędzie woda. Co mam robić?
To taki problem?
Gdzie go znalazłeś?
Odnieś go tam.
Dalej.
Co to?
Hej!
Tu jesteśmy, płyńcie tutaj!
Tu jesteśmy!
- Tu jesteśmy! - Gdzie są?
Tam!
- Gdzie? - Tam.
Nie widzisz? Są tam.
Nie żartuj tak.
Zadowolony?
Musimy trzymać się razem
albo znowu będzie źle.
Chcesz tego?
Dalej, odnieś go.
No już.
Zatrzymajmy go tu.
Nikt nie przypłynie, nawet przy włączonej latarni.
Nie chcę tu być.
My też nie.
To na co czekamy? Mam już dość.
Musisz słuchać matki. Włącz.
Mama nie dostrzega dobrych rzeczy, tak jak ja.
Widzi tylko te złe.
Wierz mi, dostrzega.
Ale okazuje to na swój sposób.
Pomóż nam, byśmy mogli stąd odpłynąć.
W ten sposób. Szybciej.
Działa?
Tak. Dobrze, szybciej!
Zaraz zadziała.
Całą noc będziemy kręcić?
Zejdź i obserwuj horyzont. Możesz?
Gdzie te gnojki?
Czego słuchasz?
Nie spodobałoby ci się.
Skąd wiesz?
W ten sposób.
O tak.
Widziałem w wodzie kalmara. Musimy jeść.
Nie idź sam. Pójdę z tobą.
Nabil!
Chodź tu.
Tato, tam jest kalmar. Złapię go.
Chodź tu.
Dobrze, złap go.
- Daj mi chwilę. - Złap go.
Nie, to wystarczy.
Poczekaj chwilę.
Nie, Adam!
Wyjdź z wody.
Daj mi ją.
No dalej.
Wystarczy.
- Nie wiem. - Co się stało?
- O Boże! - Co się stało?
Boże.
Już dobrze.
Podnieś się.
Co się stało?
O Boże.
O mój Boże!
Mój Boże!
O Boże!
Boże!
- Powiedz, co się stało. - Nie wiem.
Nie pokazuj się Janie.
Poszukam bandaża.
Jak to się stało? Co było w wodzie?
Przynieś czystej wody.
Yara.
Co mówisz?
Daj prześcieradło.
Próbuj dalej.
Yasmine.
Yasmine!
Stacja 34,644, wschód, do wszystkich stacji.
Do wszystkich stacji.
Stacja 34,644, wschód, do wszystkich stacji.
34…
644 wschód.
Do wszystkich, którzy nas słyszą.
Nasza lokalizacja: 34,212 N,
33,644 E.
Co to ma być?
No działaj, ty kupo złomu!
Tato.
Daj siostrze do zjedzenia.
Masz, jedz.
Co robisz?
Zastawiam na nich pułapkę.
Na kogo?
Działaj, kupo złomu!
Szybciej!
Dalej.
Jana, wstań.
Co robisz? No chodź.
Do środka, dalej. Jana!
Mówią, że mój kraj niewielki jest
Że ogarnął go gniew
Duma to gniew, i miłość też
A najpiękniejszy gniew to mój kraj
Mówią, że mój kraj niewielki jest
Że ogarnął go gniew
Duma to gniew, i miłość też
KOCHAM CIĘ
A najpiękniejszy gniew to mój kraj
Mówią, że niewiele nas, to prawda
Nasz kraj to dobro i piękno
Powtarzają to wciąż, nieważne To kilka skał i wzgórz
Mamo.
Dokąd idziesz? Zostań.
Adam, nie!
Chodź zobaczyć, mamo.
Co robisz, kochanie?
Chodź zobaczyć.
Słodka woda?
Słodka woda!
Słodka woda.
Jana, napij się.
No już.
Wszystko będzie dobrze.
Wstań i się odśwież.
Wstań, musimy zrobić kolację.
No wstań.
Wstań, odśwież się.
Pilnuj horyzontu.
Ktoś powinien przypłynąć.
Będziesz pilnował go ze mną?
No dalej, kochanie, wstań.
Gdzie są Adam i Jana?
Gdzie Jana?
Jana?
Jana!
Mamo!
Jana!
Nie bój się. Trzymaj się mnie.
Dalej.
Wybacz mi, córeczko.
Wybacz mi.
Wybacz.
Na jednym oddechu
aż za fale,
za granice nieba,
aż dotrzemy do brzegu.
Wdech. Wydech.
Już jesteśmy.
A teraz otwórz oczy.
Mamo!
Mama się topi!
Mamo!
Yasmine!
Co się dzieje?
Co?
Mamo!
Mamo! Mów! Co się stało?
Adam! Jana!
Mamo!
Yasmine.
Yasmine!
Jeśli ktoś mnie słyszy.
Nasza rodzina tu utknęła.
Pośrodku morza.
Bez jedzenia i wody.
Tata jest ranny.
A mama…
Utknęliśmy tu.
Marzy mi się kawa.
Zrobisz mi kawy?
Stajesz się podobny do mnie.
Zrób mi tej kawy, proszę.
Ciężko pracowałem, żebyście nie musieli cierpieć.
Jak myślisz, dlaczego tu przypłynęliśmy?
Myśleliśmy, że możemy was ocalić.
Ale nikt nie ucieknie od przeszłości.
Złamanego ducha ciężej znieść niż śmierć.
Gdy tracisz rodzinę,
gdy tracisz głos,
godność,
fragment po fragmencie tracisz
wszystko, o co walczyłeś.
Wtedy pozostaje ci
tylko morze.
Powiedz, co mam zrobić.
Teraz mam wszystko przed oczami.
Co widzisz?
Gdzie Jana?
Śpi.
Nabil!
Zostawcie nas!
Nabil!
Nabil.
Yasmine!
Yasmine.
Nabil!
Tato?
Co tu robisz?
Dopłynęliśmy?
Dokąd? Co tu robisz?
Tam jest.
Spójrz, tam jest.
Nikogo tam nie ma, tato.
Jana, posłuchaj.
Już niedługo. Będziemy z mamą i tatą.
Spójrz na mnie. Uśmiechnij się i odetchnij.
Jeszcze!
Wiem, że mnie słyszysz.
Dość.
Kamień, papier, nożyce.
Nie!
Zobaczą nas. Latarnia się świeci, nie martw się.
Pobawmy się tak jak kiedyś.
Zamkniemy oczy, pamiętasz?
Weź głęboki oddech, jak ja. Spróbuj.
Odpoczniesz.
Wdech.
Wydech.
Wdech…
aż dotrzemy do brzegu.
Słyszysz mnie?
Za granice nieba.
Wszędzie rośnie trawa.
Spójrz na ten zamek z piasku.
Nic się nie zmieniło.
To latarnia, którą narysowałaś.
Wdech.
Wydech.
Dalej.
Wdech.
Kolejny rysunek?
Wydech.
A to ja.
- Wdech. - Słyszysz ptaki?
Wydech.
- A tam kwiaty. - Wdech.
Wydech.
Wdech.
Zobacz, jak pięknie. To wszystko twoje dzieło.
To wszystko twoje, Jana.
To konik polny.
Jaki duży.
Mam coś dla ciebie.
Musisz mi pomóc.
- Dokąd idziemy? - Do domu.
Chcesz wrócić do domu?
Puśćmy go, żeby nas widzieli.
Mama i tata?
Tak, przypłyną po nas.
Trzymaj mocno.
Zobaczą nas.
Nawet Bóg nas zobaczy.
Toniemy.
Czy ktoś mnie słyszy?
Halo?
- Słyszycie mnie? - Halo?
- Halo. - Halo?
- Słyszysz mnie? - Słyszysz mnie?
Halo?
Ilu was jest?
Tylko dwójka.
Potrzebujemy pomocy, jesteśmy dziećmi.
Jesteśmy sami.
Znacie swoje współrzędne?
Tak.
Podajcie.
Nasz ostatnie współrzędne
to 33,846 N,
33,025 E.
Potrzebujemy godziny.
Co się stało?
To generator.
Zostań tu.
Czemu, Boże?
Adam?
Chodź tu.
Pomóż mi, Jana.
Nie mówiłeś, że mama i tata po nas płyną?
Weź to i opróżnij. Dalej.
Co się dzieje?
Nic. Robię coś dla ciebie.
Założysz to, gdy powiem.
Co się stało?
Nic.
Zacząłem rozumieć.
Byłem w domu.
Aby dosięgnąć, trzeba sobie przypomnieć.
Pamiętasz?
Czy już zapomniałem?
Może to wszystko iluzja.
Spójrz, Adam.
Jesteśmy tutaj!
- Hej! Tu jesteśmy! - Jesteśmy tutaj!
Pomóżcie nam, tu jesteśmy.
Jesteśmy tutaj!
Jesteśmy tutaj! Hej!
- Oddalają się. - Tu jesteśmy!
Zabiorę cię do nich, czekaj.
Nie zostawiaj mnie tu!
Zaraz wrócę.
Nie zostawiaj mnie tu!
Jana.
Chodź, kochanie. Nie bój się.
Chodź.
Chodź, kochanie.
Chodź, nie bój się.
Yara!
Nie.
Zróbmy sobie zdjęcie.
Idź po nią.
Co?
Jana?
- Chodź, Jana. - Chodź.
- Chodź do zdjęcia. - Zabierz Yarę.
Chodź.
Dalej.
Dlaczego mnie zostawiłaś?
Już jestem.
Na jednym oddechu
aż za fale,
za granice nieba, aż dotrę do brzegu.
Wdech. Wydech.
Już jesteśmy. A teraz
otwórz oczy.
Blisko 500 milionów dzieci na świecie żyje na terenach dotkniętych konfliktami.
Codziennie mierzą się z lękiem i poważnym łamaniem praw,
w tym przymusowymi przesiedleniami, które wpływają na psychikę.
Ten film poświęcony jest wszystkim dzieciom,
które muszą żyć we własnej wyobraźni, aby przetrwać.
Napisy: Anna Kurzajczyk