Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Με μια ανάσα πέρα από τα κύματα,
πιο μακριά από τον ουρανό, ώσπου να φτάσω στην ακτή.
Εισπνοή.
Εκπνοή.
Εισπνοή.
Αυτός είναι ο τόπος μου.
Ο παράδεισός μας.
Κρυμμένος από όλους.
Δεν ξέρει ότι είμαστε εδώ.
Έλα!
Λικνίζεται σαν τα κύματα, και θεριεύει, παλεύοντας να φανεί.
Έλα! Φέρ' το!
Έλα!
Να διατηρήσει τα πάντα στη θέση τους.
Όπως θέλω.
Πώς μπήκες στο σκάφος;
Από πού ήρθες;
Το κάστρο μου πολιορκήθηκε.
Πήγαινε κόντρα στα κύματα.
Πάλευε μαζί τους.
Πού πήγε;
Τα κυρίευε.
Πού πήγε;
Σε υπνώτιζε.
Το μεγάλο γαλάζιο τέρας είναι θυμωμένο.
Περιμένει.
Να το.
Γίνεται μαύρο τη νύχτα…
και σε αποκοιμίζει
για να σου δείξει ό,τι θέλει να δεις…
και σε ξεγελάει για να πας πιο κοντά.
Όλο και πιο κοντά.
Να πάρει!
Τζανά!
Περίμενε.
Πού είναι ο αδερφός σου;
Τρέξε να τον φέρεις για να φάμε.
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ
Πόπο!
Κι ένα κόκαλο!
Τι κόκαλο είναι;
Δεν ξέρω.
Το πουλάς;
Αν είναι για εσένα,
αγοράζοντας ένα, θα πάρεις άλλο ένα δώρο.
Αν είναι για εμένα;
Αν είναι για εσένα, κερασμένο.
Τέλεια.
Ας τα μοιραστούμε. Θα τα μετρήσω.
Ναμπίλ, θα με βοηθήσεις;
Δεν απάντησαν νωρίτερα…
Μας έκαναν να τους πιστέψουμε.
Ίσως αύριο.
Αν δεν αργήσουν.
Τι εννοείς;
Όλο λένε ότι θα έρθουν.
-Δεν απαντούν. -Θα απαντήσουν αν προσπαθήσεις.
Δεν πρέπει να σ' ακούσει.
Τότε πήγαινέ μας εκεί, να πάρει.
Έτοιμο το δείπνο. Φώναξε τον Άνταμ.
Δεν θέλει να έρθει.
Φώναξέ τον, σου λέω. Χωρίς αντιρρήσεις.
Δεν με ακούει.
Άνταμ!
Ο μπαμπάς θα σε σφάξει αν σε δει να καπνίζεις.
Έλα να κάτσεις μαζί μας!
Σας έλειψα;
Έλα, άσε τις εξυπνάδες.
Έλα!
Γιασμίν.
Τι τρέχει, Άνταμ; Δεν σ' αρέσει το φαγητό;
Είναι λαχταριστό και πεντανόστιμο.
Σχεδόν το ίδιο λαχταριστό μ' ένα γεμιστό αρνί ή…
Φτάνει.
Τουλάχιστον, είναι καλύτερο απ' το τίποτα.
Τι ζωγραφίζεις;
Κοίτα.
Να εμείς και να ο φάρος μας.
Ο φάρος;
Τι είναι αυτό;
Κάτι που είδα στη θάλασσα.
Πάψε να σκαρφίζεσαι διάφορα, Τζανά.
Δεν σκαρφίζομαι τίποτα. Αλήθεια λέω.
Παλαβή!
Με την ευκαιρία, μπαμπά, χθες,
έθαψα τον Άνταμ στην άμμο και τα 'κανε πάνω του.
Το θυμάσαι;
Λέει ψέματα. Ποτέ δεν συνέβη.
-Συνέβη! -Όχι, ορκίζομαι.
Χθες.
Πότε χθες;
Του πήγα ένα καβούρι και κατουρήθηκε απ' τον φόβο.
Ψέματα λέει.
Η άμμος βράχηκε.
Σκάσε.
Πες του να μην ανακατεύεται, μαμά.
Και δεν μιλάω σ' εσένα, στη μαμά μου μιλάω.
Φάε το φαΐ σου, Άνταμ.
Γιατί κάνουμε λες κι όλα πάνε καλά;
Έχουμε ξεμείνει στη μέση του πουθενά.
Στο πουθενά.
Θα πεθάνουμε κιόλας;
Μαμά, τι λέτε;
Θα ελέγξω τη γεννήτρια.
Φάε.
Γιατί φέρεσαι έτσι στην αδερφή σου;
Μόνο εσένα έχει.
Κοντεύουμε. Άλλη μια νύχτα.
Σοβαρά μιλάω.
Είναι η τελευταία νύχτα.
Αν η γεννήτρια λειτουργεί, άναψε το φως για να φαινόμαστε.
Όχι, δώσ' το μου.
Άνταμ!
Δώσ' το μου.
-Το θες; -Όχι.
-Έλα τώρα, φύγε. -Όχι.
-Πού είναι; -Να το.
Τζανά!
Θα το ανάψουμε μαζί;
Ας δούμε αν είναι μεγαλύτερο το χέρι σου.
Έτσι.
Βάλ' το χέρι σου εδώ.
Δοκίμασε.
Πιο γρήγορα.
Τέλεια, μπράβο!
Γιατί ανάβουμε το φως κάθε νύχτα, μπαμπά;
Για να βρίσκουν τον δρόμο όσοι χάνονται στο σκοτάδι.
Όμορφο δεν είναι το αστέρι μας;
Μας προστατεύει πάντα;
Έλα, κάνε αυτό.
Κοιμήσου.
Κοιμήσου, ώρα για ύπνο!
Εντάξει; Κλείσε τα μάτια σου τώρα.
Όχι.
Φτάνουν τα παιχνίδια. Είναι ώρα να κοιμηθείς.
Όχι.
Άκουσέ με.
Αν κοιμηθείς νωρίτερα, το αύριο θα έρθει πιο γρήγορα.
Όχι.
-Θέλω να μείνω… -Τι θα κάνεις;
Θα παίζω.
Φτάνουν τα παιχνίδια για σήμερα.
Μαμά!
Έλα, κλείσε τα μάτια σου.
Τζανά.
Καληνύχτα.
Ένα, δύο, τρία…
Σκάσε.
Ο παππούς είπε να μετράω εκατό φορές ως το εκατό.
Να κοιμάμαι γρήγορα.
Τότε, μέτρα σιωπηλά.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε…
Αν συνεχίσεις να μετράς, σου ορκίζομαι, θα…
Να κοιμηθώ μαζί σου;
Όχι.
Τη σκέφτεσαι πριν κοιμηθείς;
Λειτουργεί! Λειτουργεί!
Πώς λειτουργεί τώρα; Απ' το πρωί προσπαθώ να το φτιάξω.
Λειτουργεί!
Θ' ανοίξουν όλες οι πόρτες για εμάς.
Μου λείπεις.
Εγώ δεν σου λείπω;
Θα ξυπνήσουν τα παιδιά, φύγε.
Έλα να συγυρίσουμε. Θα ξυπνήσουμε νωρίς.
Έλα, αγάπη μου.
-Τι θες; -Τα παιδιά δεν θα ξυπνήσουν.
Τι είναι αυτό;
Όχι κοντά στο νερό. Θα σε παρασύρει.
-Άκου τη μαμά. -Ανοησίες, μακάρι να παρασυρθώ.
Ξέρεις να πετάς πέτρες;
-Έλα, πάμε. -Εντάξει, γλυκιά μου.
Γιατί δεν ήρθαν οι φίλοι σου;
Έρχονται όπου να 'ναι.
Οι φίλοι μου είναι εκεί.
Παίζουν λίγο, κολυμπούν.
Γεια!
Όπου να 'ναι;
Έπρεπε να 'ναι εδώ.
Μας κορόιδεψαν.
Αν δεν είχαμε δώσει όλο το ποσό.
Γιατί τα κύματα είναι τόσο μεγάλα;
Τζανά!
-Πάρε αυτή, σφίξ' τη. -Έτσι;
-Όχι, έτσι. -Μα θέλω να κάνω αυτό.
-Αυτή είναι καλή. -Αλλά αυτές είναι πιο ωραίες.
Οι πέτρες που δεν είναι επίπεδες.
Εγώ το κάνω καλύτερα.
Τότε, δείξε μου.
Πόπο!
-Πόπο! -Ποιος την πετάει πιο ψηλά;
Σίγουρα ξέρουν πού είμαστε;
Θα πάω να προσπαθήσω.
Θα πάω στην παραλία.
Μ' ακούτε;
Μ' ακούει κανείς;
Μ' ακούτε;
Μ' ακούει κανείς;
Μ' ακούτε;
Μ' ακούει κανείς;
Τζανά!
Τι κάνεις, Τζανά;
Τζανά!
Ναμπίλ!
Θα τη φτιάξω.
-Θεέ μου, Ναμπίλ! -Σου είπα, θα τη φτιάξω.
Μην κάνεις φασαρία.
Μην πλατσουρίσεις.
Αυτό ψάχνει.
Ξέρει ότι είμαστε εδώ.
Σε μαγεύει να βουτήξεις.
Το μικρό κύμα έφυγε.
Μ' ακούτε;
Μ' ακούτε; Μ' ακούει κανείς;
Μ' ακούτε;
Μ' ακούει κανείς;
Σας παρακαλώ, έχουμε παιδιά.
Μ' ακούει κανείς;
Μ' ακούτε; Έχουμε παιδιά.
Μ' ακούει κανείς;
Θα ξαναπροσπαθήσω σε λίγο.
Θα προσπαθήσεις;
Κι αν δεν μπορείς;
Τι άλλη επιλογή έχουμε;
Αθέτησα ποτέ κάτι που σου υποσχέθηκα;
Πάω να βρω την Τζανά.
"Ο Αλλάχ δεν φορτώνει μια ψυχή με ασήκωτα βάρη.
Ανταμείβεται για το καλό που της αξίζει.
Κύριε! Μη μας τιμωρήσεις για παραλείψεις ή σφάλματα.
Μη μας επιβάλεις φορτίο ίδιο μ' αυτό που επέβαλες στους προγενέστερούς μας.
Συγχώρεσε τις αμαρτίες μας, δώσε μας τη χάρη σου και ευσπλαχνίσου μας.
Εσύ είσαι ο Κύριός μας. Συγχώρεσέ μας και δείξε μας έλεος".
Μαμά!
Μπορούμε να την κρατήσουμε, μαμά;
Είσαι σοβαρός;
Πόσες φορές σου 'χω πει να μη βουτάς;
Δεν βλέπεις τι κύμα έχει; Η Τζανά δεν ξέρει κολύμπι.
Με τόσο νερό τι να κάνουμε;
Σιγά το πράγμα!
Πού τη βρήκατε;
Βάλ' την εκεί που τη βρήκες.
Άντε.
Τι είναι αυτό;
Εσείς εκεί!
Εδώ είμαστε, ελάτε!
Εδώ είμαστε!
-Εδώ είμαστε! -Πού είναι;
Εκεί πέρα είναι!
-Πού; -Εκεί.
Δεν τους βλέπεις; Εκεί πέρα είναι.
Μην αστειεύεσαι μ' αυτό.
Χάρηκες τώρα;
Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι,
αλλιώς τα πράγματα θα πάνε χάλια όπως πριν.
Αυτό θέλεις;
Έλα, πήγαινέ την πίσω.
Κάν' το.
Ας την κρατήσουμε.
Κανείς δεν θα 'ρθει! Ακόμα και με τον φάρο αναμμένο.
Θέλω να φύγω από εδώ.
Όλοι αυτό θέλουμε.
Τι περιμένουμε; Κουράστηκα να περιμένω.
Πρέπει να ακούς τη μαμά σου. Ξανάναψέ το.
Η μαμά δεν βλέπει τα θετικά που βλέπω εγώ.
Πάντα βλέπει μόνο τα αρνητικά.
Πίστεψέ με, βλέπει.
Αλλά το δείχνει με τον τρόπο της.
Βοήθησέ μας να φύγουμε από εδώ.
Έτσι! Πιο γρήγορα!
Δουλεύει;
Ναι. Έτσι, πιο γρήγορα!
Θα δουλέψει.
Θα το ξενυχτήσουμε γυρνώντας τη μανιβέλα;
Θα κατέβεις να προσέχεις τον ορίζοντα;
Πού είστε, καθάρματα;
Τι ακούς;
Δεν θα σ' αρέσει.
Πού το ξέρεις;
Έτσι.
Είδα ένα καλαμάρι στο νερό. Πρέπει να φάμε.
Μην πας μόνος σου. Θα έρθω μαζί σου.
Ναμπίλ!
Έλα εδώ.
Δες, είναι ένα καλαμάρι εκεί. Άσε με να το πιάσω.
Έλα εδώ.
Εντάξει. Πιάσ' το.
-Δώσ' μου ένα λεπτό. -Πιάσ' το.
Όχι, φτάνει.
Μια στιγμή.
Όχι, Άνταμ!
Βγες απ' το νερό, Άνταμ.
Άνταμ!
Δώσ' το μου. Δώσ' το σ' εμένα.
Έλα!
Φτάνει.
Άνταμ;
-Δεν ξέρω. -Τι συνέβη;
-Θεέ μου! -Τι συνέβη;
Θεέ μου.
Όλα καλά.
Πήγαινε πάνω.
Τι έγινε;
Θεέ μου!
-Πες μου τι έγινε. -Δεν ξέρω.
Να μην το δει η Τζανά.
Θα φέρω επίδεσμο για την πληγή.
Τι σου συνέβη; Τι ήταν στο νερό;
Φέρε καθαρό νερό.
Γιάρα.
Τι είπες;
Φέρε μου ένα σεντόνι.
Συνέχισε να προσπαθείς.
Γιασμίν.
Γιασμίν!
Σταθμός 34.644, ανατολικά, προς όλους τους σταθμούς.
Προς όλους τους σταθμούς.
Σταθμός 34.644, ανατολικά, προς όλους τους σταθμούς.
34…
644 ανατολικά.
Προς όποιον μας ακούει.
Η τοποθεσία μας είναι 34.212 βόρεια.
33.644 ανατολικά.
Τι βλακείες είναι αυτές;
Δούλεψε, σαράβαλο!
Μπαμπά!
Δώσ' το στην Τζανά.
Έλα, φάε.
Τι κάνεις;
Στήνω μια παγίδα γι' αυτούς.
Για ποιους;
Δούλεψε, σαράβαλο!
Ελάτε!
Ελάτε.
Έλα, Τζανά, σήκω.
Τι κάνεις; Έλα.
Μπείτε μέσα. Άντε. Τζανά!
Λένε ότι η πατρίδα μου είναι μικρή
Και η πατρίδα μου έχει καταληφθεί από θυμό
Η περηφάνια είναι θυμός Και η αγάπη είναι θυμός
Και ο πιο όμορφος θυμός Είναι η πατρίδα μου
Λένε ότι η πατρίδα μου είναι μικρή
Και η πατρίδα μου έχει καταληφθεί από θυμό
Η περηφάνια είναι θυμός Και η αγάπη είναι θυμός
Σ' ΑΓΑΠΩ
Και ο πιο όμορφος θυμός Είναι η πατρίδα μου
Και λένε ότι είμαστε λίγοι Άρα είμαστε λίγοι
Η πατρίδα μας Είναι η καλοσύνη και η ομορφιά
Λένε συνέχεια ότι δεν έχει σημασία Λίγοι βράχοι και λόφοι
Μαμά.
Πού πας; Έλα.
Άνταμ.
Μη, Άνταμ!
Άνταμ.
Άνταμ!
Έλα να δεις, μαμά.
Τι κάνεις, αγάπη μου;
Έλα να δεις.
Φρέσκο νερό;
Φρέσκο νερό!
Φρέσκο νερό.
Πιες, Τζανά.
Έλα.
Όλα θα πάνε καλά.
Έλα, σήκω και φρεσκαρίσου.
Σήκω να ετοιμάσουμε το δείπνο.
Έλα, σήκω.
Σήκω, φρεσκαρίσου.
Συνέχισε να βλέπεις τον ορίζοντα.
Κάποιος θα έρθει.
Πάμε να τον βλέπουμε μαζί;
Έλα, αγάπη μου, σήκω.
Πού είναι ο Άνταμ; Πού είναι η Τζανά;
Πού είναι η Τζανά;
Τζανά;
Τζανά!
Μαμά!
Τζανά!
Μη φοβάσαι. Κρατήσου πάνω μου.
Έλα.
Συγχώρεσέ με, κόρη μου.
Συγχώρεσέ με.
Με μια ανάσα
πέρα από τα κύματα,
πιο μακριά απ' τον ουρανό,
ώσπου να φτάσουμε στην ακτή.
Εισπνοή. Εκπνοή.
Φτάσαμε.
Τώρα άνοιξε τα μάτια σου.
Μαμά!
Η μαμά πνίγεται!
Μαμά!
Άνταμ!
Μαμά!
Γιασμίν!
Τι συμβαίνει;
Τι;
Μαμά!
Μαμά! Απάντησέ μου! Τι έγινε;
Άνταμ! Τζανά!
Μαμά!
Άνταμ!
Γιασμίν.
Γιασμίν!
Αν με ακούει κανείς,
είμαστε μια οικογένεια
αποκλεισμένη καταμεσής της θάλασσας.
Δεν έχουμε φαγητό ή νερό.
Ο μπαμπάς τραυματίστηκε.
Και η μαμά…
Είμαστε αποκλεισμένοι.
Ονειρεύομαι έναν καφέ.
Άνταμ;
Θα μου κάνεις ένα φλυτζάνι καφέ;
Γίνεσαι σαν εμένα.
Κάνε μου τον καφέ, να χαρείς.
Δούλεψα σκληρά για να μην υποφέρετε εσείς.
Γιατί λες να ήρθαμε εδώ;
Πιστεύαμε ότι θα σας σώζαμε.
Αλλά κανείς δεν ξεφεύγει από το παρελθόν του.
Το πεσμένο ηθικό είναι πιο οδυνηρό από τον θάνατο.
Όταν χάνεις την οικογένειά σου,
όταν χάνεις τη φωνή σου,
την αξιοπρέπειά σου
και σιγά σιγά χάνεις
τα πάντα για τα οποία πάλεψες.
Το μόνο που μένει
είναι η θάλασσα.
Πες μου τι πρέπει να κάνω.
Τώρα τα βλέπω όλα μπροστά μου.
Τι βλέπεις;
Πού είναι η Τζανά;
Ονειρεύεται.
Ναμπίλ!
Άσε μας ήσυχους!
Ναμπίλ!
Ναμπίλ.
Γιασμίν!
Γιασμίν.
Ναμπίλ!
Μπαμπά;
Γιατί ήρθες εδώ, μπαμπά;
Φτάσαμε;
Πού; Γιατί ήρθες εδώ;
Να τη.
Δες, εκεί είναι.
Κανείς δεν είναι εκεί, μπαμπά.
Άκου, Τζανά.
Σχεδόν φτάσαμε. Θα είμαστε με τη μαμά και τον μπαμπά.
Άκου, κοίταξέ με. Χαμογέλα και ανάσαινε.
Πιο πολύ!
Έλα, ξέρω ότι μ' ακούς.
Φτάνει.
Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί.
Όχι!
Θα μας δουν. Το φως είναι αναμμένο. Μην ανησυχείς.
Ας παίξουμε όπως κάναμε παλιά.
Κλείναμε τα μάτια μας, θυμάσαι;
Πάρε μια βαθιά ανάσα, όπως εγώ. Δοκίμασε.
Θα ξεκουραστείς έτσι.
Εισπνοή.
Εκπνοή.
Εισπνοή.
Ώσπου να φτάσουμε στην ακτή.
Μ' ακούς;
Πιο μακριά απ' τον ουρανό.
Το γρασίδι φυτρώνει παντού.
Και δες το κάστρο στην άμμο.
Είναι όπως το άφησες.
Δες, είναι ο φάρος που ζωγράφισες.
Εισπνοή.
Εκπνοή.
Έλα.
Εισπνοή.
Κι άλλη ζωγραφιά;
Εκπνοή.
Αυτός είμαι εγώ.
-Εισπνοή. -Ακούς τα πουλιά;
Εκπνοή.
-Και τα λουλούδια εκεί. -Εισπνοή.
Εκπνοή.
Εισπνοή.
Δες τι όμορφα που είναι. Εσύ τα έκανες όλα αυτά.
Όλα αυτά είναι δικά σου, Τζανά.
Να μια ακρίδα.
Είναι και μεγάλη.
Σου έχω ένα δώρο.
Θέλω τη βοήθειά σου.
-Πού πας; -Σπίτι.
Δεν θες να πας σπίτι;
Αν τον πετάξουμε, θα μας δουν.
Η μαμά κι ο μπαμπάς;
Ναι, έρχονται.
Κράτα το σφιχτά.
Θα μας δουν.
Ακόμα και ο Θεός θα μας δει.
Βυθιζόμαστε.
Μ' ακούει κανείς;
Μ' ακούτε;
-Μ' ακούει κανείς; -Μ' ακούτε;
-Ναι. -Μ' ακούτε;
-Μ' ακούτε;
Μ' ακούτε;
Πόσοι είστε;
Είμαστε μόνο δύο.
Χρειαζόμαστε βοήθεια. Είμαστε δύο παιδιά.
Μόνα.
Ξέρεις τις συντεταγμένες σας;
Ναι.
Ποιες είναι;
Την τελευταία φορά, ήμασταν
33.846 βόρεια,
33.025 ανατολικά.
Θα είμαστε εκεί σε καμιά ώρα.
Τι έγινε;
Είναι η γεννήτρια.
Μείνε εδώ.
Γιατί, Θεέ μου;
Άνταμ;
Έλα εδώ.
Άνταμ!
Βοήθησέ με, Τζανά.
Είπες ότι η μαμά κι ο μπαμπάς έρχονται.
Πάρε αυτό κι άδειασέ το γρήγορα. Έλα.
Τι έγινε;
Τίποτα. Σου φτιάχνω κάτι
για να το φορέσεις όταν σ' το ζητήσω.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Άρχισα να καταλαβαίνω.
Καθόμουν στο σπίτι.
Για να τα καταφέρουμε, πρέπει να θυμηθούμε.
Θυμάσαι;
Ή εγώ δεν θυμάμαι πια;
Ίσως είναι όλα ψευδαίσθηση.
Δες, Άνταμ.
-Εδώ είμαστε! -Εδώ είμαστε!
Βοηθήστε μας, εδώ είμαστε.
-Εδώ είμαστε. -Εδώ είμαστε.
Εδώ είμαστε! Εσείς εκεί!
-Απομακρύνονται. -Εδώ είμαστε.
Θα σε πάω σ' αυτούς. Περίμενε.
Άνταμ!
Μη μ' αφήνεις εδώ, Άνταμ!
Θα γυρίσω αμέσως.
Μη μ' αφήνεις εδώ. Μη μ' αφήνεις!
Άνταμ!
Τζανά.
Έλα, αγάπη μου, μη φοβάσαι.
Έλα.
Έλα, αγάπη μου.
Έλα, μη φοβάσαι.
Γιάρα!
Όχι.
Ας βγάλουμε μια φωτογραφία, Τζανά.
Πήγαινε να τη φέρεις.
Τι;
Τζανά;
-Έλα, Τζανά. -Έλα.
-Έλα να βγούμε φωτογραφία. -Φέρε τη Γιάρα.
-Έλα. -Έλα εδώ.
Έλα.
Γιατί με άφησες;
Εδώ είμαι.
Με μια ανάσα
πέρα από τα κύματα,
πιο μακριά απ' τον ουρανό, ώσπου να φτάσω στην ακτή.
Εισπνοή, εκπνοή.
Φτάσαμε. Και τώρα,
άνοιξε τα μάτια σου.
Σχεδόν 500 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε περιοχές ενόπλων συγκρούσεων.
Ζουν σε διαρκή φόβο, με παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους
και αναγκαστικές εκτοπίσεις με επιπτώσεις στην ψυχική υγεία.
Αυτή η ταινία είναι αφιερωμένη σε όλα τα παιδιά που αναγκάζονται
να καταφύγουν στη φαντασία τους για να επιβιώσουν.
Υποτιτλισμός: Εύα Καρυοφύλλη